Mutacja odwrotna w dystrofii miotonicznej czesc 4

W Family 1, podmiot III-3 odziedziczył nowy prawidłowy allel 24 powtórzeń trinukleotydowych CTG od swojego chorego ojca. W rodzinie 2 zmutowany allel ma zmniejszoną wielkość od około 150 do 500 powtórzeń trinukleotydowych CTG (ryc. 1) u chorego ojca (podmiot I-1) do 19 powtórzeń trinukleotydowych CTG u swojego syna (przedmiot II-2). Symbole rodowodu są takie, jak opisano na rysunku 1. Rycina 3. Rycina 3. Badanie tkankowe w dwóch rodzinach z odwróceniem mutacji dystrofii miotonicznej. Symbole rodowodu są takie, jak opisano na rysunku 1. Przywrócony (prawidłowy) allel jest oznaczony strzałkami. W przypadku rodziny 1, przywrócony allel nie został znaleziony ani w spermie (S), ani w hodowanych fibroblastach (F) od ojca (przedmiot II-3). W obu rodzinach odwrócony allel był obecny w różnych tkankach zdrowego potomstwa. Obejmowały one próbkę kosmówkowo-kosmówkową (CV), krew pępowinową (CB) i fibroblasty pępowinowe (CF) z Podmiotu III-3 w Rodzinie i komórki krwi obwodowej (B), fibroblasty skóry i plemniki z przedmiotu II-2 w rodzinie 2.
Tabela 1. Tabela 1. Testowanie ojcostwa w dwóch rodzinach z odwróceniem mutacji dystrofii miotonicznej. W przypadku rodziny 1, markery genetyczne otaczające mutację dystrofii miotonicznej wskazywały, że trzeci płód (podmiot III-3) otrzymał nienormalny chromosom 19 od ojca. Analiza przyczynowej mutacji dystrofii miotonicznej wykazała nienormalny rozszerzony allel w ojcu, ale nie w próbce kosmówki kosmówki (Ryc. 1). Płód posiadał dwa normalne allele (ryc. 2), z których większy (z 24 powtórzeniami trinukleotydowymi CTG) najwidoczniej odziedziczył po ojcu. Jednak ten allel wyraźnie różnił się od normalnego chromosomu 19 ojca, który nosił allel 11 powtórzeń trinukleotydowych CTG. Sugerowało to, że wystąpiła mutacja odwrotna, w wyniku której nienormalne powtórzone powtórzenie trinukleotydu CTG w ojcu (około 150 do 600 powtórzeń trinukleotydowych CTG) (Figura 1) zmniejszyło się do normalnego allelu 24 powtórzeń trinukleotydowych CTG u płodu. Po urodzeniu normalnej dziewczynki, identyczne wyniki uzyskano w próbce krwi pępowinowej i fibroblastach z pępowiny. Próby wykrycia mozaiki dla przywróconego allelu nie powiodły się w innych tkankach od ojca. Nie znaleźliśmy dodatkowych odwróconych alleli po analizie DNA z hodowanych fibroblastów skóry i plemników z przedmiotu II-3 (ryc. 3). Użyliśmy kilku wysoce polimorficznych układów z chromosomów 3, 15, 17 i 19, aby wykluczyć możliwość, że Temat II-3 nie był ojcem dziewczyny. Prawdopodobieństwo, że Temat II-3 był biologicznym ojcem podmiotu III-3 było większe niż 0,99998 (tabela 1).
W Family 2, bezobjawowy 25-letni mężczyzna (przedmiot II-2) odziedziczył nienormalny chromosom 19 od swojego ojca. Nie można jednak wykazać rozszerzenia powtórzenia trinukleotydu CTG (ryc. 1). Zamiast tego istniały dwa normalne allele (ryc. 2), z których większy (19 jednostek powtórzeniowych CTG) odziedziczył po dotkniętym chorobą ojcu. Zmutowany gen ojca dystrofii miotonowej, który zawierał około 150 do 500 powtórzeń trinukleotydowych CTG, zmienił się zatem w allel o normalnej wielkości 19 powtórzeń trinukleotydowych CTG u syna
[hasła pokrewne: terapia dna miednicy, medycyna pracy słupsk, apteka rybnik dyżur ]