Mutacja odwrotna w dystrofii miotonicznej cd

Jednak analiza z markerami genetycznymi flankującymi locus dystrofii miotonicznej wykazała, że syn (przedmiot II-2) odziedziczył chromosom ojcowski 19, który przenosi gen dystrofii miotonicznej w tej rodzinie. Ponieważ przedmiot II-2 uważano teraz za nosiciela genu dystrofii miotonicznej, badanie kliniczne, w tym elektromiografia 10 mięśni, powtórzono, gdy miał 25 lat. To ponowne badanie nie wykazało objawów dystrofii miotonicznej. Z powodu rozbieżności między wynikami klinicznymi a wynikami analizy DNA, ostateczna diagnoza została odłożona do czasu, gdy możliwe było bezpośrednie wykrycie mutacji dystrofii miotonicznej. Metody
Chromosomalny DNA wyizolowano z komórek krwi obwodowej, hodowanych fibroblastów lub kosmków kosmówkowych14. Plemniki izolowano z nasienia za pomocą jednowarstwowego wirowania Percoll, a DNA izolowano z peletki plemników15. Markery genetyczne otaczające mutację dystrofii miotonicznej i ich odpowiednie metody wykrywania zostały wcześniej opisane 11-13. Wszystkie znaczniki testowano co najmniej dwa razy. Stosując ostatnio opisany test reakcji łańcuchowej polimerazy, 7 testowaliśmy ekspansję powtórzenia trinukleotydu CTG w genomowym DNA. Powtórzono trinukleotyd CTG za pomocą starterów flankujących, a uzyskane fragmenty DNA rozdzielono przez elektroforezę na procent i 4 procent żeli agarozowych. Southern blot zrobiony z 1% żelu sondowano oligonukleotydem (CTG) 10 znakowanym końcowo fosforem-32, a hybrydyzujące fragmenty wizualizowano przez autoradiografię. Normalne allele zidentyfikowano za pomocą tego samego testu reakcji łańcuchowej polimerazy ze starterem amplifikacji znakowanym 32P-końcem. Produkt amplifikacji rozdzielono przez elektroforezę w 6% żelu do sekwencjonowania mocznika poliakryloamid-7M i wizualizowano metodą autoradiografii. Do celów testowania ojcostwa testowano kilka wysoce polimorficznych loci na chromosomach 3, 15, 17 i 1912,16-23. Wielkości alleli określono dla każdego locus w porównaniu z próbkami kontrolnymi o znanym rozmiarze, jak również przez pomiar w automatycznym systemie sekwencjonowania za pomocą oprogramowania Gene Scanner (Applied Biosystems, Foster City, CA). Standard wielkości wewnętrznej (Gene Scan-2500 Rox, Applied Biosystems) dodano jako kontrolę odniesienia dla wyrównania danych szczytowych. Wskaźnik ojcostwa i prawdopodobieństwo ojcostwa zostały obliczone zgodnie z wcześniejszym opisem24.
Plan badań został zatwierdzony przez komitet ds. Etyki lekarskiej szpitala uniwersyteckiego w Nijmegen.
Wyniki
Ryc. 2. Ryc. 2. Dokładne określanie wielkości powtórzeń trinukleotydowych CTG w dwóch rodzinach z dystrofią miotoniczną. Tylko normalne allele (z 5 do 40 powtórzeniami trinukleotydowymi CTG) wizualizowano na 6% elektroforezie w żelu poliakryloamidowym. Nieprawidłowe allele rozszerzone (Exp) wykraczają poza zakres fragmentów wykrytych w tym teście. Osoby dotknięte chorobą (przedmioty II-2, II-3 i III-1 w rodzinie i przedmiot I-1 w rodzinie 2) mają tylko jedno pasmo, reprezentujące ich pojedynczy normalny chromosom 19. Normalne przedmioty (tematy I-2, II -1, II-4, II-5 i III-2 w Rodzinie i Temacie II-1 w Rodzinie 2) mają dwa prążki; Temat I-2 w Family 2 ma tylko jeden zespół, ponieważ odziedziczyła identyczne normalne allele pięciu powtórzeń trinukleotydowych CTG od obojga rodziców
[więcej w: prawnik z lincolna cda, nasiona cannabis, malbork dyżury aptek ]