Bezpośrednia diagnoza dystrofii miotonicznej z markerem DNA specyficznym dla choroby cd

Jego ojciec (podmiot I-1) miał przednie łysiny i obustronne wczesne zaćmy, ale normalny elektromiogram. Jego matka (Podmiot I-2) miała słabość i sztywność, szczególnie w jej rękach. Elektromiografia nie wykazała wyładowań miotonicznych, ale spontaniczną aktywność, zmniejszenie interferencji i jednostek polifazowych; jej badanie okulistyczne było normalne. Szczegółowe badania neurologiczne dwójki dzieci probanda (osoby III-1 i III-2), które miały odpowiednio 15 i 17 lat, były prawidłowe. Te dzieci zostały przetestowane na ich życzenie, aby mogły podejmować decyzje zawodowe. Rodowód 3
Temat III-1 w rodowodzie 3 urodził się w 1975 roku po normalnej ciąży. Jego rozwój psychoruchowy był normalny, ale miał pewne opóźnienie w mowie w wieku trzech lat. W wieku 14 lat postawiono diagnozę dystrofii miotonicznej, po badaniu wykazano twarz miopatyczną, otwarte usta i skurcze mięśni rąk. Diagnoza została potwierdzona przez elektromiografię. W ciągu następnych dwóch lat cechy miotoniczne i problemy z koordynacją stały się bardziej oczywiste. Jego rodzice (przedmioty II-1 i II-2) i jego dziadkowie ze strony matki (przedmioty I-1 i I-2) byli badani w okresie od 1989 do 1991; każdy miał normalne badania fizykalne i lampę szczelinową oraz elektromiogramy. W świetle tych informacji sądzono, że Osobnik III-1 może mieć rzadki sporadyczny przypadek dystrofii miotonicznej.
Analiza Southern Blot
DNA wytworzono z limfocytów krwi obwodowej standardowymi procedurami. Trzy mikrogramy DNA strawiono odpowiednim enzymem restrykcyjnym, po czym fragmenty rozdzielono za pomocą elektroforezy żelowej, przeniesiono na membrany Hybond N (Amersham International) i hybrydyzowano przez noc ze znakowanymi radioaktywnie sondami. Po przepłukaniu membrany poddano autoradiografii przez okres od jednego do trzech dni, aby wyniki mogły być zwizualizowane.
Sonda p5B1.4 była 1,4-kb fragmentem BamH1 cDNA252, który obejmuje zmienne polimorficzne powtórzenie trinukleotydu CTG. Inne sondy stosowane w analizie haplotypów (z nazwą odpowiedniego enzymu restrykcyjnego lub enzymów następujących w nawiasach) to D19S19 (PstI), 10 CKM (NcoIll i TaqI12), D19S63 (PvuII), 13 D19S51 (PstI), 14 i D19S22. (PstI) 15.
Startery i PCR
Region zawierający polimorficzne miejsca NcoI i TaqI w locus CKM analizowano jak opisano w innym miejscu 16. Region zawierający powtórzenie trinukleotydu CTG w locus dystrofii miotonicznej amplifikowano jak opisano gdzie indziej, 6 z tym wyjątkiem, że zastosowano Tth polimerazę (Hybaid) i 50 pmol starterów 101 i 102. Mieszaniny reakcyjne poddawano cykli jeden raz przez 5 minut w 94 ° C, 35 razy przez 1,5 minuty w 94 ° C, przez minutę w 62 ° C i przez 2 minuty w 72 ° C. Produkty poddano denaturacji i rozdzielono za pomocą elektroforezy w żelu poliakryloamidowym.
Wyniki
Wzorce hybrydyzacji z sondą p5B1.4
Analiza Southern blot wykazała, że p5B1.4 i cDNA25 wykrywają identyczne fragmenty DNA strawionego EcoRI od zdrowych osobników i pacjentów z dystrofią miotoniczną. Zastosowanie drugiego enzymu, BglI, w analizie zwiększyło czułość testu, zapewniając mniejszy (3,4 kb) fragment docelowy dla sondy17
[przypisy: zespół obturacyjnego bezdechu sennego, kiedy nie można oddawać krwi, dziedziczenie wielogenowe ]